Imágenes de páginas
PDF
EPUB
[ocr errors][ocr errors]

Orpheus. 5 “Αγνή κοσμήτειρα θεών, ατελής τε τελευτη,

Κοινή μεν παντεσσιν, ακοινώνητε δε μένη"
Αυτοπάτωρ, απάτωρ, αρετή πολύγηθε μεγίσης
Ευανθεα πλόκη, φιλία, πολύμικτε, δαήμον.
Ηγεμόνα, κράντειρα, φερέσβιε, πάντροφε κέρη,
Αυτάρκεια, δικη: Χαρίτων πολυώνυμε πειθώ..
Αιθερία, χθονία, και είναλία μεδέεσα
Πικρα μεν φαύλοισι, γλυκέα δε πειθομενοισι:
Πάνσοφες πανδώτερα, κομίστρια, παμβασίλεια"
Αύξιτρόφων πίειρα, πεπαινομένων δε λύτερα".
Πάντων μέν σο πατής, μήτης, τροφος ήδέ τιθηνός
'Ωκυλόχειτα, μάκαιρα, πολύσπορος, ωριας, δεμη,
Παντοτεχνές, πλάσαρα, πολύκτισε, πότνια δαίμον,
Αϊδία, κινησιφόρε, πολύπειρε, περίφρών"
'Αενάω τροφίλιγγι θούν εύμα δινεύεσαι
Πάνευτε, κυκλοτερής, αλλοτριομορφοδίαιτε"
"Ενθρονε, τιμήεσσα, μόνη το κριθέν τελέεσα,
Σκηπτόχων εφύπερθε, βαρνβρεμέτειρα, κρατίση.
"Ατρομε, πανδαμάτειρα πεπρωμένη αίσα, πυρίπνας"
Αίδιος ζωή ήδ' αθανήτη τε πρόνοια,
Πάντα σοι εισί τα πάντα συ γαρ τάδε μένη τεύχες,
'Αλλα θεα λίτομαί σε, συν ευόλβοισιν εν ώρακ
Ειρήνην, υγίειαν άγειν, αύξησιν απάντων.

[ocr errors][ocr errors][merged small]

Home r.

bomer.

Auch die Entstehung der zwei und dreißig Hymnen, die man gemeiniglich dem Somer beilegt, ist noch zweifelhaft, ob sie gleich von einigen Schriftftellern des Alterthums als Werke dieses großen Dichters angeführt werden. Alle find fie schwerlich von ihm.

. Es ift bekannt, daß eine zu Moss kau aufgefundene Hymne an die Ceres erst vor einigen Jahs ren zu jener Anzahl hinzugekommen, und von Hrn. Ruhns Een vortrefflich kommentirt ist. Gern hått ich hier die große Hymne an den Apoll mitgetheilt, die wohl die meisten Schånheiten, und die meiste Wahrscheinlichkeit homerischen Ursprunges hat; der Stürze wegen aber wähle ich nur fols gende zwei, und begleite jede derselben mit der schenen Vers deutschung des åltern Grafen zu Stolberg, in dessen Ges dichten, aus dem Griechischen übersetzt, (Hamb. 1783. gr. 8.) dreißig Homerische Hymnen befindlich find.

Ι.

ΕΙΣ ΔΙΟΝΥΣΟΝ.

VLOY

[ocr errors]

'Αμφί Διόνυσον, Σεμέλης έρικυδέος
Μνήσομαι, ως εφάνη παρά θιν' αλός ατρυγέτοιο,
Ακτή επί προβλήτι, νεηνία ανδρί έoικως
Πρωθήβη καλαι δε περισσίοντο έθεροι,
Κυάνει, φάρος δε περί σιβαρούς έχεν ώμοις
Πορφύρεoν. τάχα δ' ανδρει εύσσέλμου από νηός
Ληϊσαι προγένοντο 9οώς επί οινοπα πόντος
Τυρσηνοί τους δ' ηγε κακός μόρος" οι δε ιδόντες,
Νεύσαν ες αλλήλους, τάχα δ' έκθoρoν αίψα δ' ελόντες
Είσαν επί σφετέρης νηός, κεχαρημένοι ήτος:
Τον γας μια φωτο διοτρεφέων βασιλήων

Είναι,

4omer. .

Είναι, και δεσμοίς 29ελον δεν αργαλέοισι.
Τον δ' ουκ έχανε δεσμα, λίγοι δ' από τηλώσ' έπιπτον
Χοιρών ήδε ποδών και δε μειδιάων εκάθητο
Oμμασι κυανέοισι κυβερνήτης δε νοήσας,
Αντίκα οίς ετέροισιν εκέκλετο, φώνησέν τε:

[ocr errors]

Δαιμόνιοι, τίνα τόνδε θεον δεσμεύεθ' ελόντες,
Καρτερόν; ουδε φέρειν δύναται μιν, νηύς ευεργής
γαρ Ζεύς όδε γ' εσίν, ή αργυρότοξος Απόλλων,
'Ηε Ποσειδάων επεί ου θνητοίσι βροτοίσιν
Είκελος, αλλα θεοίς, οι Ολύμπια δώματ' έχουσιν.
'Αλλ' άγετ', αυτόν αφομεν επ' ήπίροιο μελαίνης
λυτίκα" κηδ' επί χάρας ιάλλετε, μή τι χολωθείς
"Όρση αργαλέους, ανέμους, και λαίλαπα πολλήν.

"Ως φάτο τον δ' αρχός συγερό ηνίπαπε μύθω
Δαιμόνι' ουρον όρα, άμα δ' εςίον έλκεο νησί,
Σύμπαν9' όπλα λαβών όδε δ' αυτάνδρεσσι μελήσει:
"Ελπομαι, ή Αίγυπτoν αφίξεται, ή όγε Κύπρου
ές Υπερβορέους, ή εκατέρω: δε τελευτην
*Έκ ποτ' έρεί αυτού τε φίλους και κτήματα πάντα,
Ούς τε κασιγνήτους. επεί ημίν έμβαλε δαίμων.

«Ως είπών, εξόν τε και εσείον έλκετο νηός:
"Εμπνευσεν δ' άνεμος μέσον τσίον αμφί δ' άρ' όπλα -
Καττάνυσαν' τάχα δε σφιν εφαίνετο θαυματα έργα,
Οίνος μεν πρώτοιςα θοήν ανα νήα μέλαιναν
“Ηδύποτος κελάρυς ευώδης ώρνντο δ' όδμη
'Αμβροσίη ναύτας δε τάφος λάβε πάντας ιδόντας.
Αυτίκα δ' ακρότατον παρα τσίον εξετανύθη
"Αμπελος, ένθα και ένθα κατεκρημνώντο δε πολλοι

Βότρυες"

homer:

Βότρυες αμφ' ίσον δε μέλας ελίσσετο κισσός
*Ανθεση τηλεθάων, χαρίεις δ' επί καρπός ορώμε.
Πάντες δε σκαλμοί σεφάνους έχον' οι δε ιδόντες,
Μηδέδην τότ' έπειτα κυβερνήτης έκέλευον
Γη πελάαν ο δ' άρα σφι λέων γένετένδοθι νηος
Δεινός επ' ακροτάτης, μέγα δ' έβραχεν, εν δ' άρα μεσση
"Αρκτον εποίησεν λασιαυχενος, σήματα φαίνων"
Αν δ' εςη μεμανία" λέων δ' επί σέλματος άκρου
Δεινόν υπόδρα ιδών οι δ' εις πρύμνην εφοβηθεν
'Αμφί κυβερνήτης δε, σαν φρονα θυμόν έχοντα,
"Έσαν άρ' έκπληγέντες. ο δ' εξαπίνης έπορούσας
"Αρχον έλ', οι δε θύραζε, κακόν μόρεν εξαλύοντες,
Πάντες ομώς πήδησαν, έπει δον, είς άλα διαν.
Δελφίνες δ' εγένοντο κυβερνήτης δ' ελεήσας
"Έχεθε, και μιν έθηκε πανόλβιον" είπε τε μύθου"
Θάρσει, διε κάτωρ, τω μώ κεχαρισμένε θυμώ
Ειμι δ' εγώ Διονυσος ερίβεομος, όν τέκε μήτης
Καδμης Σεμέλη, Διός εν φιλότητι μιγάσα,

Χαίρε, τίκος Σεμέλης ενώπιδος» ουδε πη εςε Σκό γε ληθόμενον, γλυκερή» κοσμήσαι αοιδών.

Uebers

[ocr errors]

Uebersesung.

zomer.

Bon Dionůsos Semelå Sohn, der Hochberühmten,
Will ich erzählen, wie er an des den Meeres Ges

ftade,
Auf des Ufers Hdhen erschien, als Jüngling gestaltet;
In der Jugend Blüthe, von schdien Locken umwallet,
Schwarzen Locken! ein Purpurgewand umhüllte die

starken
Schultern. - Bald entsprangen dem schöngezimmers

ten Schiffe, Schnell in die schwarzen Wogen fich stürzend, Türfånis

sche Räuber.

B8ser Unstern führte das Schiff! Sie sahen den

Jüngling,
Wintten sich zu, und sprangen heraus, und griffen ihn

schleunig,
Kehrten dann zum Schiffe zurück mit freudigem Hers"

fen, Daß fie mächtiger Rinige Sohn gefangen; so wähntent Sie, und wollten ihn schon mit schweren Banden bes

striden; Reine Bande fesselten ihn; von Händen und Füßen Sprangen hinweg die bastenen Seile; låchelnd aus

schwarzen Augen, saß Dionůsos. Es staunte der steuernde Fühs

rer,

Staunt', und befahl den Gefährten mit fliegenden Wor:

ten und sagte:
Shr Unseligen! welchen der Götter bindet und griffet
Shr? Den Gewaltigen, ach! vermag das Schiff nicht

zu tragen!
Zevs ists, oder es ist Apollo mit silbernem Bogen,
Oder Poseidaon; denn nicht den sterblichen Menschen
Ist er åhnlich. Tehnlich ist er den Gdttern des Hims

mele!
kailt uns schleunig, wohlan! ihn wieder senden zum

Ufer,

Leget

« AnteriorContinuar »