Imágenes de páginas
PDF
EPUB

nes, inquiunt, qui nobis serviunt, non nisi

esset.

Dæmones etiam super miseros curpost mortem ad nos veniunt, sed tu nostram rentes, gravibus eos flagris cædebant, & misocietatem, cui studiosè deservisti, in tantum liti dicebant, Hæc tormenta quæ vides senhonorare desideras, quod vivens corpus tuum tiendo patieris, nisi nobis adquiescas, ut ad decernis & animam commendare. Huc ve- portam per quam intrâsti, revertaris, ad quam nisti ut pro peccatis tormenta sustineres ? si volueris, pacificè deduceris. Sed ille ad habebis nobiscum pressuras & dolores. Ve- mentem revocans qualiter ipsum Deus alibi runtamen pro eo quod nobis curiosè minis

liberavit, credere eis omninò contempsit. trâsti, si reverti volueris ad portam quam Tunc dæmones in terram eum prosternenintrasti, te ducemus illæsum, ut gaudiens tes, ad modum aliorum configere conati sunt, in mundo vivas & omne quod corpori tuo sed invocato n. J. Christi, nihil amplius in suave est, pænitus non amittas. Hæc ideo loco illo, illi facere potuerunt. In alium dæmones dixerunt quia terrore eum & blan- campum militem trahentes dæmones, hanc ditiis decipere voluerunt. Sed miles Christi, ibidifferentiam conspexit, quod sicut in camnec terrore concutitur nec blandimento se- po superiori, homines afflicti ventres habueducitur, dum æquo animo ita eos contemp- runt deorsum versos, ita in hoc campo dorsit, quod tacitè sedens nec unum verbum sa solo hærebant. Dracones autem ignei respondit. At dæmones se contemni in- super quosdam sedentes & dentibus eos ig. dignantes, rogum in aulâ ingentis incendii neis corrodentes modo miserabili afligebant; succenderunt, et manus militis pedesq; colli- aliorum quoq; colla, brachia & corpora sergantes, in ignem eum projecerunt, uncis fer- pentes igniti circumcingentes, deformibus reis huc illucq; per incendium detrahentes: rostris suis

, eorum corda extrahere cona& ille in ignem missus cum prius grave tor

bantur. Dæmones præterea super singulos mentum sensisset, nomen J. Christi invo- cursitantes & flagris asperrimis cædentes, cavit dicens J.CHRISTE MISERERE MEI. Ad miseros graviter cruciabant, nec unquam à hoc quoque nomen incendium rogi ita ex- fletu & ejulatu afflicti cessabant. Inde tratinctum est, ut nec totius rogi scintilla unica hentes militem dæmones in alium pænalem appareret; quod cernens miles in animo pro- campum, invenit ibi tantam utriusq; sexûs & posuit ut eos de cætero non formidaret, quos ætatis diversæ multitudinem, ut totius orbis invocato Christi auxilio vinci conspexit. plenitudinem vincere crederetur. Alii ibi

“ Relinquentes verò aulam dæmones, mi- pendebant in flammis sulphureis, igneis calitem diutius per vastam regionem quandam thenis per pedes & tibias immissis, & capitidetraxerunt. Nigra erat terra, & regio te- bus ad ima demissis, alii per manus & branebrosa. Traxerunt eum dæmones illuc chia, alii per capillos & capita. alii pendebant recto tramite,

quo

sol oritur in æstate, quo in flammis igneis in uncis ferreis & ignitis per convertentes cæpit miles quasi vulgi totius oculos & nares, alii per aures & fauces, alii orbis miseros ejulatos audire. Tandem à dæ- per testiculos & mamillas; nec inter fletus monibus tractus, in campum pervenit lon- miseros universorum & ejulatus flagella dægum & latum, miseriis ac dolore perplenum, monum defuerunt. Cumq; militem hic sicut cujus longitudo non potuit transvideri. Cam- in aliis pænis inimici torquere voluissent, nopus ille hominibus utriusq; sexûs & ætatis men Christi invocavit & illæsus evasit. diversæ, nudis & in terrâ jacentibus ventri- “Ab illo pænali loco, dæmones militem imbus deorsum versis, plenus erat, quorum cor- pellentes venerunt ad rotam quandam fer.

simul & membra clavis ferreis & igni- & ig. cujus radii & canthi uncis fer. & ig. tis in terram usque transfixis, miserabiliter erant undiq; circumfixi: in quibus homines torquebantur. Aliquando autem præ dolo- pendentes, à flamma tetri sulphureiq; inris angustiâ terram comedebant, clamantes cendii, quæ a terra surgebat, graviter ure& ejulantes, Parce, parce, Miserere, misere- bantur. Hanc enim rotam dæ. tantâ agilitare; cum qui sui miseretur pænitus non ad- te impingebant vectibus quibusdam ferreis,

pora

ut nullum omninò hominem ab alio possis corpore peribis ; sed tamen si adhuc nobis discernere ; quia præ nimiâ cursus celeri- consentire volueris, ut revertaris ad portam tate nihil nisi ignis incendium apparebat. quâ intrasti, illæsus redibis. Ille autem de Nec minori tormento vexebantur hi, qui ve- Dei adjutorio confisus, qui eum toties liberubus transfixi, ad ignem assati deguttaban- raverat, eorum exhortationes contempsit. tur à dæmonibus, ex metallis liquefactis, vel Tunc dæ. indignati projecerunt se in igneum fornacibus cremabantur, seu illi qui in sar- puteum, & secum militem intruserunt, & quo taginibus frigebantur. Vidit præterea miles, miles in eo profundius descendit, eo latiorem trahentibus eum ministris tartareis, domum puteum conspexit & pænam in illo gravioinnumeris caldariis, plenumq; piceis sulphu- rem sensit. In puteo quoq; illo miles tanreisq; liquaminibus, ac diversis repletam bul- tam angustiam sensit & miseriam, ut diu oblientibus metallis, homines conditionis & u- litus sit sui adjutoris. sed Deo tandem illum triusq; ætatis continentem, quorum quidam respiciente, nomen J. Christi invocavit & ex toto, quidam usq; supercilia & oculos, alii protinus vis flammæ eum in aerem sursum usque ad labia & colla, alii ad pectus usq; & levavit, ubi in descensione putei aliquamdiu fæmora, alii ad genua usq; & crura, alii ma

attonitus stetit. Sed ecce novi dæ. ex ore num unam vel pedem, alii ambas manus & putei prorumpentes, dixerunt, Et tu qui hic pedes in caldariis tenebant, & omnes præ stas, cui socii nostri, dixerunt hunc esse indoloris angustiâ vociferabant ac miserabili- fernum, non ita fore scias ; nam consuetuter ejulabant, & cum cæpissent dæm. mili- dinis nostræ est semper mentiri, ut quos detem cum aliis submergere,liberatus est Chris- cipere non possumus per verum, decipiamus ti nomine invocato.

per falsum, hic non est infernus, sed nunc “Unde dæm. militem in montem excelsum te ad infernum ducimus. impellentes, ostenderunt ei utriusq; sexûs Trahentes igitur militem hostes novi, homines & ætatis diversæ multitudinem co- cum tumultu horrisono ad flumen quoddam piosam, qui omnes nudi sedebant, & super fætidum, latissimum, ac totum flammâ suldigitos pedum curvati, & ad aquilonem con- phureo incendio coopertum dæmonumq; versi, quasi mortem perterriti expectabant; multitudine repletum, dicentium ei, quod & ecce subitò ventus turbinis vehementis, ab sub flumine illo esset infernus. Pons verd aquilone veniens, ipsos omnes & cum eis mi- protendebatur ultra flumen, in quo tria qualitem arripuit, & in aliam montis partem, si impossibilia videbantur: unum quod ita in flumen frigidum & fætidum, flentes & lubricus erat ut etiam si latus esset, nullus vociferantes projecit, & cum de aquâ fri- vel vix aliquis, in eo pedem figere posset. gidissimâ surgere conarentur, Dæm. super aliud quod adeo strictus erat, quod nullus aquam currentes, in ipso omnes flumine sub. in eo stare vel ambulare valebat: tertium merserunt, at miles Christi nomen invoca- quod ita altus est & à flumine remotus, quod vit, & confestim in aliâ se ripâ invenit. Tunc horrendum erat deorsum aspicere. Oportet dæm. illum contra austrum trahentes & os- te inquiunt dæ. super pontem hunc ambutendentes flammam teterrimam & fætore sul- lare, & ventus ille qui projecit alias, te fluphureo plenam, de puteo quodam ascenden- men projiciet in istud, & confestim à sociis tem, & homines nudos & quasi igneos, velut nostris qui in flumine sunt capieris, & in scintillas igneas in aerem sursum compellen- profundum inferni demergeris. Sed miles tem, & flammarum vi deficiente iterum in invocato n. J. Christi. pontem audacter inignem & puteum relabi; et dæ. militi dixe- gressus cæpit pedetentim super pontem inrunt, Puteus iste flammivomus, introitus est cedere, & quo amplius processit in eo, tanto inferni ubi nostrum habitaculum est, & quo- viam largiorem invenit ; unde pontis latiniam nobis hucusq; studiosè servisti, bis tudo in brevi ita crevit, ut viæ publicæ nobiscum sine fine manebis, & si hunc pue amplitudinem præferret. Porro dæ. conspiteum ingressus fueris, in animâ pariter & cantes militem tam liberè super pontem incedere, vocibus suis prophanis ita horridè minum utriusque sexûs vidit multitudinem, aerem concusserunt, quod stridore illo ma- quantam residuum sæculi credidit continere gis erat attonitus quam illatione tormento- non posse. Chori choris

per

loca astiterunt rum quæ prius fuerat a dæmonibus perpes- ac dulcis harmoniæ concentu, Creatorem omsus. Alii hostes, qui sub ponte in flumine nium laudaverunt. Alii quasi reges coronâ erant, uncos suos ferreos & ignitos projece-incedebant. Alii amictu aureo induti viderunt ad illum, sed militem tangere nequi- bantur, nonnulli variis indumentis erant verunt. & sic demum securè processit quia decorati, juxta quod unusquisq; in sæculo nihil sibi contrarium invenit.

utebatur. Singuli de propriâ felicitate gau“ Miles itaq; invictus jam liber factus à debant, singuli de aliorum liberatione & vexatione Spirituum immundorum, vidit gaudio exultebant. Omnes qui militem inante se murum altum & in aerem evectum, tuebantur, de ejus adventu Dominum benemirabilis & structuræ impreciabilis, in quo dicebant, & de ejus ereptione à mortuis portam unam, sed tamen clausam cernebat. congaudebant. Non æstum non frigus ibi Hæc metallis ac pretiosis ornata lapidibus aliquis sentiebat, nec quicquam quod offensplendore admirabili radiabat. Ad quam dere posset vel nocere, videbat. cum miles appropinquaret, contra ipsum a- “Tunc sancti pontifices qui militi patriam quæ tantæ suavitatis odor ei occurrens ex- tam præclaram ostenderant, dixerunt ei, ivit, ut viribus corporis resumptis, tormenta Quoniam misericordiâ Dei ad nos illæsus quæ pertulerat sibi in refrigerium verteren- | pervenisti, rationem à nobis audire debes, tur. Egressa est autem contra eum veni- de singulis quæ vidisti. Patria hæc terres. entem, cum crucibus, cereis,' & vexillis, ac tris est Paradisus: unde pro peccatis suis velut palmarum aurearum ramis, tam ordi- ejectus est homo primus, hinc verò expulnata processio, quod nunquam talis visa fu- sus in miseriam illam projectus est in quâ erat in hoc mundo. Sequebantur prædicta homines moriuntur, ex cujus carne nos de omnibus ordinibus, utriusq; sexûs ho- omnes propagati, et in peccato originali mines, quorum archiepiscopi alii, & episcopi omnes nati, per fidem Dni. nst. J. Christi, & abbates, monachi & presbyteri, ac singu- quam in baptismate suscepimus, ad hunc lorum ecclesiæ graduum ministri

, qui omnes Paradysum reversi sumus, & quoniam post sacris vestibus, & suis ordinibus congruis fidei susceptionem, innumeris actualibus induti, militem cum jucundâ veneratione sumus implicati peccatis, non nisi per pursusceperunt, atq; cum concentu harmo- gationem peccatorum & afflictionem pænaniæ inauditæ infra portam secum feliciter rum huc potuimus pervenire. Pænitentiam conduxerunt. Finito itaq; concentu duo enim quam ante mortem vel morientes susarchiepiscopi cum eo loquentes benedixe- cepimus, & in sæculo non peregimus, in locis runt Deum, qui tantâ constantiâ in tormen- quæ vidisti pænalibus, juxta modum & tis per quæ transiit & quæ pertulit, ejus quantitatem culparum per tormenta restant animam confirmavit. Illis igitur militem per luenda. Omnes enim qui hic sumus, in patriam conducentibus, invenerunt & illi os- locis illis pænalibus fuimus pro peccatis, & tenderunt prata amanissima, diversis Aori- omnes quos in pænis vidisti, præter eos qui bus, fructibusq; & herbarum arborumq; infra os putei Infernalis existunt, ad hanc multiformium decorata, ex quorum suavi- requiem pervenient, et tandem salvi fient. tatis odore, ut sibi visum est vivere potuis- Omni namq; die inde aliqui purgati ad nos set. Nox illam aliquando non obnubulat, veniunt, quos in hanc requiem, sicut & fequia semper cælesti quâdam claritate & in- cimus te, introducimus venientes, nec noseffabili splendore coruscat. Tantam ibi ho- trum aliquis novit quam diu hic moraturus

sit. Per missas verò, psalmos, elemosynas, See Du Cange, under Cereus Pasehalis.

& orationes ecclesiæ generalis, & per specialia amicorum auxilia, aut purgandorum tor

J. W. W.

menta mitigantur, aut de ipsis suppliciis ad ait, hinc discedere non valeo, quia valdè minora transferentur, donec penitus liberen- timeo ne per fragilitatem humanæ miseriæ tur. Ecce ut vides hic in magna quiete aliquid delinquam, quod me impediat huc sumus, sed nondum tamen ad supernam cæli redire. Non, inquiunt, sicut tu vis erit, læticiam ascendere sumus digni. Transi- sed sicut ille qui et nos et te fecit voluerit, bimus hinc post spatium à Deo singulis con- ita fiet. Merens igitur & lugens miles ab eis stitutum, in Paradysum cælestem, sicut reducitur ad portam & eo contra voluntatem Deus providerit.

suam egresso, clauditur porta post ipsum. " Deinde præsules venerandi, militem in “ Miles igitur Oenus viâ quâ venerat, montem declivem ducentes jusserunt ut as- reversus ad aulam præfatam pervenit. Sed piceret sursum. Quo cum aspiceret, inter- dæmones quos in ipso reditu suo vidit, rogabant cujusmodi coloris cælum esset, res- quasi timentes eum fugerunt, & tormenta pectu loci in quo stetit? Qui respondit, per quæ transiit, ei nocere nequiverunt, & colore simile esse auri in fornace ardentis. confestim cum aulam intrasset, occurrunt ei Hoc inquiunt quod nunc vides introitus est quindecim viri supradicti glorificantes Deum cæli & cælestis Paradysi; quando enim ali- qui tantam illi contulerat constantiam in qui à nobis recedunt, hinc in cælum as- tormentis. Oportet te, inquiunt militi, ut cendunt; & quamdiu hic manemus, quoti- quantotius hinc ascendas, jam enim in padiè semel pascit nos cibo cælesti Deus, & triâ tuâ clarescit aurora, & nisi portam quali hic pascamur cibo, nobiscum senties Prior aperiens, te invenerit, de reditu tuo jam gustando. Vix sermone finito, & ecce desperans, obseratâ portâ, ad ecclesiam requasi radius flammæ ignis de cælo descen- vertetur. Sicq; miles benedictione perceptâ, dens, patriam totam cooperuit, & quasi per ab eis ascendere festinavit, et horâ eâdem radios super capita singulorum subsidens, qua portam Prior aperuit miles ei festidamma demum tota in eis intravit. Unde nus veniens obviavit. Quem cum Christi miles tantam dulcedinis in corde simul & laudibus Prior suscipiens in ecclesiam corpore sensit suavitatem, quod vix intel- perduxit, ubi cum per dies quindecim in lexit utrum vivus an mortuus fuisset; sed oratione permansisset, signaculum crucis horâ illâ in momento transivit. Sed miles accepit, et in terram sanctam devotus prolibenter ibi mansisset, si ibi his deliciis frui ficiscens, sepulchrum Dni. cum locis aliis licuisset. Sed post talia tantaq; jucunda ei venerabilibus, in sanctâ contemplatione petristia referuntur. Quoniam, inquiunt sanctitivit. Et inde expleto laudabiliter peregripræsules, et requiem beatorum, ut deside- nationis voto, reversus, regem Stephanum råsti, & tormenta malorum nunc pro parte Dominum suum adiit, consulturus, ut ejus conspexisti, oportet te jam, ut per eam viam consilio, in sanctæ religionis ordine reliquum quâ veneras, revertaris. Si autem, quod vitæ suæ expleret, ac Regi Regum omnium absit, malè vixeris, amodò ? ad sæculum re- de cætero militaret. Contigit autem eo Tersus vidisti quanta te expectant tormenta; tempore quod Gervasius Ludencis cænobii si verò benè vixeris & religiosè, securus esto, Abbas, Rege Anglorum Stephano donante, quia buc ad nos pervenies quando de cor- locum ad Abbatiam construendam in Hypore exibis. In isto quoque reditu quo berniâ obtineret. Qui monachum suum punc reverteris, nec dæmonum tormenta nomine Gilebertum ad Regem direxit, ut formidabis, quia dæ. ad te non audebunt ab eo locum susciperet, et ibi construeret accedere, nec tormenta te poterunt quæ Abbatiam. At Gilebertus ad Regem vevidisti , nocere. Tunc miles flens & ejulans niens, conquestus est nimis quod patriæ

illius linguam non novit. Sed inquit Rex, 1 “ Sicut etiam Græci dicunt árdori, ita Latini, sed barbarè loquentes amodò, id est, ab hoc

bonum tibi interpretem Deo auxiliante intempore.” MARTINI Lericon in v. Modo.

veniam, & vocato milite Oeno, jussit Rex J. W. W.

ut cum Gileberto iret, & cum ipso in Hy

[ocr errors]

berniâ remaneret.

Quod miles gratanter | like a large Baptistery, whence a great annuens cum dicto Gileberto remansit, & flame ascended that burnt not, but illuminasatis ei devotus ministrans, monachalem ted the church and all around as with a perhabitum suscipere voluit ; quia servus esset petual noon-day splendour. This proceeded quem Dns. præelegit. Transeuntes autem in from the tithes of the righteous. Here St. Hyberniam Abbatiam construxerunt. Ubi James met him. The church was built by miles Oenus interpres monachi, devotus the intercession of the Virgin Mary, that extitit & in omnibus agendis minister fidelis. all souls, when newly departed, might come Quandocumq; vero monachus solus alicubi there for their doom, untouched by the cum milite fuit, de statu purgatorii & pænis fiends. A wall was on the north side only. mirabilibus

quas

viderat & experto didice- “In hâc ergo Basilica S. Mariæ quæ congrerat curiosè ab eo quæsivit. At ille qui gatio Animarum dicitur, multas vidi animas nunquam audire potuit de purgatorio loqui justorum ex omni parte candidas, vultusq; quin prorumperet in fletum amarissimum, quasi adolescentium habentes. Extra mucæpit sub sigillo secreti amico, pro edifica- rum aquilonalem eductus conspexi animas tione, ea quæ audierat, viderat & experi- plurimas muro vicinius astantes, maculis mentis didicerat enarrare, affirmans sese albis & nigris respersas, quarum quædam omnia corporeis oculis conspexisse. Hujus plus candoris quam nigredinis, quædam è autem monachi industria & diligentia, hujus contrario similitudinem præferebant. Illæ militis experientia redacta est in Scriptu- vero quæ candidiores erant muro vicinius ram, simul cum relatione episcoporum re- adhærebant & quæ longius a muro distagionis & aliorum religiosorum, qui causâ bant, nihil in se candoris habentes, ex omjustitiæ perhibuerunt testimonium veritati.” ni parte deformes apparebant.” - MATTHEW PARIS.

Near this wall was a cavity, the entrance of Hell, whence a most foul and

fetid smoke arose into the faces of the souls, Vision of Thurcillus.

and Thurcillus was incommoded by the A.D. 1206. THURCILLUS, a poor man of stink so that he coughed twice, and they Tidstude in the diocese of London, was ac

near his body say that that costed at his work by Julianus Hospitator, coughed twice also at the same times; for and told to hold himself in readiness to see this smoke proceeded from the tithes that his patron, St. James, that night. He went were withheld, and Thurcillus had cheated home, washed the head and feet of two poor the Church ; so he confessed, repented, and female guests, whom his wife had received, was forgiven. then laid himself down in “ stratu suo, quem

Eastward, the fire of Purgatory blazed seorsum ab uxore ob continentiam præpa- between two walls, it terminated in a cold raverat.” When all the family were asleep, salt lake, from whence a bridge, covered Saint Julian came, and shaking the man,

with stakes and nails, led to the Mounsaid, “Lo! I am come as I promised, for it tain of Joys. On the mountain stood a is time that we should go. Let thy body magnificent church, large enough, as it aprest in the bed, for thy spirit only is about peared, to hold all the inhabitants of the to depart with me, and lest the body should earth; St. Nicolas superintends this purappear dead I will send into it a vital gatory, and in due time dismisses the souls ; breath.'

but they who attempt to pass the bridge So they went eastward, and when, they unaided by their own alms, or the masses had reached the middle of the world en

of their relatives and friends, are cut and tered a church, ample and grand, open like lacerated dreadfully by the stakes and sharp a cloister, and its roof supported only by iron, and what they catch at to save the three pillars. In the middle was something | pierces them, and they often fall and roll

who were

« AnteriorContinuar »