Dialogue et dissensions entre saint Bonaventure et saint Thomas d'Aquin à Paris, 1252-1273

Portada
J. Vrin, 1974 - 519 páginas
 

Comentarios de la gente - Escribir un comentario

No encontramos ningún comentario en los lugares habituales.

Otras ediciones - Ver todas

Términos y frases comunes

Pasajes populares

Página 401 - Quid plura et plura? Bonum hoc et bonum illud: tolle hoc et illud, et vide ipsum bonum. si potes; ita deum videbis, non alio bono bonum, sed bonum omnis boni.
Página 287 - Non enim, inquantum est forma, est actus ordinatus ad ulteriorem actum, sed est ultimus terminus generationis. Unde quod sit in potentia adhuc ad alium actum, hoc non competit ei secundum suam essentiam, inquantum est forma ; sed secundum suam potentiam. Et sic ipsa anima, secundum quod subest suae potentiae, dicitur [2 De Anima, c. 1, lect. 1] « actus primus », ordinatus ad actum secundum.
Página 207 - il apparaît ainsi que la divin Désir est en soi sans fin et suns principe tel un cercle perpétuel qui, grâce au Bien, à partir du Bien, au sein même du Bien et en vue du Bien, parcourt une parfaite orbite demeurant identique à soi-même et conforme à son identité, ne cessant ni de progresser ni de demeurer stable ni de revenir à son état premier
Página 245 - Et ideo quando anima primo creata corpori infunditur, non datur ei aliquid de intellectuali cognitione nisi per ordinem ad corporeas potentias, utpote quod per intellectum agentem possit facere phantasmata intelligibilia in actu, quae sunt potentia intelligibilia, et per intellectum possibilem recipere species intelligibiles sic abstractas.
Página 95 - Similitudo vero principalius consistit in unione animae ad Deum, quae quidem est per gratiam. Et quoniam unio et gratia principaliter respiciunt affectivam; hinc est, quod in imagine recreationis, quae quidem est in gratuitis, duae sunt virtutes, quae respiciunt affectivam...
Página 59 - Dei et splendor gloriae et figura substantiae eius, qui ubique est per primam sui generationem, sicut objectum in toto medio suam generat similitudinem, per gratiam unionis unitur, sicut species corporali organo, individuo rationalis naturae, ut per illam unionem nos reduceret ad Patrem sicut ad fontale principium et objectum.
Página 187 - Plato et alii antiqui philosophi, quasi ab ipsa veritate coacti, tendebant in illud, quod postmodum Aristoteles expressit, quamvis non pervenerint in ipsum et ideo Plato ponens ideas ad hoc tendebat, secundum quod et Aristoteles posuit scilicet eas esse in intellectu divino; unde hoc improbare Philosophus non imtendit, sed modum quo Plato posuit formas naturales per se existere sine materia (I.
Página 131 - Gregorium, quid est quod non videant qui videntem omnia vident?«, ebenso ib. ao,3c: »quidam philosophi attendentes naturalem perfectionem hominis, dixerunt ultimam felicitatem hominis in hoc consistere quod in anima hominis describatur ordo totius universi« und dem gegenüber ad quintum: »beatitudo hominis consistit in cognitione Dei, non autem in cognitione creaturarum.
Página 127 - Celui dont la puissance agissant en nous est capable de faire bien au-delà, infiniment au-delà de tout ce que nous pouvons demander ou concevoir, à Lui la gloire dans l'Église et le Christ Jésus, pour tous les âges et tous les siècles! Amen.
Página 261 - ... est actus. Sicut autem ipsum esse est actualitas quaedam essentiae, ita operari est actualitas operativae potentiae seu virtutis. Secundum enim hoc, utrumque eorum est in actu: essentia quidem secundum esse, potentia vero secundum operari. Unde, cum in nulla creatura suum operari sit suum esse, sed hoc sit proprium solius Dei, sequitur quod nullius creaturae operativa potentia sit eius essentia; sed solius Dei proprium est ut sua essentia sit sua potentia

Información bibliográfica